My Multiple Sclerosis

Έχω προϊούσα ΣΚΠ και το χειρότερο μέρος της πάθησής μου ήταν η έλλειψη ενέργειας που με κρατούσε κλεισμένο στο διαμέρισμά μου (το αποκαλώ σπηλιά!), μακριά από τους ανθρώπους!

Περιττό να πω, είχα μια τραγική κοινωνική ζωή! Γινόμουν ερημίτης! Η ποιότητα ζωής μου ήταν απαίσια, ήμουν πάντα κουρασμένος, γεγονός που μισούσα!

Το μυαλό μου ήταν πάρα πολύ αργό στη σκέψη, κατάπινα πάρα πολύ δύσκολα και αργά και χρησιμοποιούσα μια παιδική σαλιάρα για να τρώω. Επίσης, μισούσα το διάβασμα, επειδή ξεχνούσα αυτό που διάβαζα. Παλιότερα αγαπούσα το διάβασμα, διάβαζα ένα κεφάλαιο πριν κοιμηθώ κι έτσι έχω διαβάσει πολλά βιβλία. Η ΣΚΠ το έκανε σχεδόν αδύνατο αυτό και ακόμα μπερδευόμουν όταν παρακολουθούσα κάποια ταινία, αφού συχνά ξεχνούσα την αρχή ή δεν μπορούσα να παρακολουθήσω την πλοκή. Είχα μπει ακόμα και σε νοσοκομείο. Περιττό να αναφέρω ότι βρισκόμουν σε μια κατάσταση που ήταν η χειρότερη που θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ και δεν μπορώ ούτε να διανοηθώ ότι θα το ξαναπεράσω αυτό.

Άρχισα το Πρωτόκολλο του Klenner πριν από 9 περίπου μήνες, γιατί δεν ήθελα ποτέ να ξαναγυρίσω στο νοσοκομείο. Καλύτερα να πέθαινα παρά να ξαναγύριζα! Το πρώτο πράγμα που παρατήρησα ήταν ότι αυξήθηκε η ενέργειά μου. Ήταν πολύ αργό, αλλά γινόταν. Άρχισα να περιμένω την κάθε μέρα για να δω τι θα μου επανέφερε. Μπορούσα να διαβάσω λίγο, τώρα μπορώ να παρακολουθήσω και ταινίες.  Ω, αυτό το πράγμα πραγματικά με βοηθάει! Τώρα μπορώ να παρακολουθήσω μια ταινία από την αρχή ως το τέλος και επίσης να την αναλύσω. Δε χρησιμοποιώ πια σαλιάρα για να φάω και καταπίνω πολύ καλύτερα.  Η ομιλία μου είναι δυνατότερη και καλύτερη. Μπορώ να δακτυλογραφώ καλύτερα, προηγουμένως ήθελα να πατήσω το «A» και αντί γι’ αυτό πατούσα το «S».  Ω!! Δακτυλογραφούσα ένα μικρό μήνυμα και ξεθεωνόμουνα. Τώρα μπορώ να δακτυλογραφώ μεγαλύτερα μηνύματα! Χρησιμοποιώ μόνο το αριστερό μου χέρι καθώς το δεξί μου δεν επικοινωνεί ακόμη με τον εγκέφαλο.

Ελπίζω να κάνω το πρωτόκολλο για το υπόλοιπο της ζωής μου. Είμαι ακόμα σε αναπηρική πολυθρόνα, και τα δυο πόδια μου μπορούν να σπρώξουν αλλά όχι να ανυψωθούν, οπότε το περπάτημα δεν είναι ακόμη εφικτό. Το δεξί μου χέρι δεν ανεβαίνει πάνω από το κεφάλι μου. Αλλά δε θα άφηνα το πρωτόκολλο για όλα τα λεφτά του κόσμου!! Πώς μπορεί μια τόσο απλή καθημερινή ένεση μαζί με άλλες βιταμίνες να φέρνει τέτοια διαφορά στη ζωή μου;

Χαιρετισμούς, Mario Morais